Sakto lang!
March 2nd, 2010Pagkatapos kumain ng chakang cheeseburger, nakipagkwentuhan saglit sa nanay at dali-dali nang pumasok sa kwarto. Binuksan ang computer. Kahit pa masakit na ang mga mata at mabigat na ang ulo sa pagharap sa computer sa opisina maghapon.
Ito ang buhay ko gabi-gabi. How about you, my friend?
Facebook – Gmail – Twitter – Multiply – YM - Friendster (?) – GMANews.TV (plugging
), etc. etc.
Isang araw, nagulat na lang ako na bahagi na pala ng araw-araw na kwentuhan ang latest happenings sa Facebook. Akalain mo ‘yun!
Na-tag mo na ba ang mga friendships mo sa iyong photo album? Nakapag-comment ka na ba sa status niya? Ni-like mo na ba ang link na ipinost ng crush mo?
Ano kayang magandang ilagay na profile picture? Dapat ‘yung astig, kakaiba. Dapat maganda.
Hindi ka ba mapakali at halos hindi makatulog kung anong ilalagay mong status update na paniguradong ila-like ng marami at marami ring magco-comment? Dapat kontrobersyal, ‘yung tipong mag-iisip sila kung anong ibig sabihin nun. O ‘di kaya, ‘yung tipong ta-tumbling sila dahil kung hindi corny eh talaga nga namang nakakatawa ang status mo. In fairnezzzz…
Minsan naman, trip mo ang mga quotable quotes. Pwede ring linya sa huling kantang napakinggan mo (LSS kumbaga) o kaya gusto mong magbigay ng inspirasyon, kaya Bible verse naman ang nilalagay mo.
Kumusta na ang farm? Nakapag-”harvest” ka na ba?
Nakapag-bake ka na ba (Café World)? Sino na ba ang na-”hit” mo sa Food Fight? Sa Pillow Fight?
Naging fan ka na ba ng “Badtrip ako sa mga guard na pabubukas pa ung bag, tutusukin lang naman!?” o ng “I love my mom?” Fan ka na rin ba ni Lilia Cuntapay?
Nai-link mo na ba ang latest, hottest videos sa YouTube sa wall mo? Nasagutan mo na ba ang latest quiz sa Quiz Creator? O ang mga usong tanong sa Friends Exposed at Quiz Planet?
Haaayyy. Sangkatutak na applications. Nakakahilo. Sorry sa mga nag-iinvite, pero sinasadya kong hindi i-accept ang mga imbitasyon. Ini-ignore ko lang talaga. Wala talaga akong oras para rito.
Tanging sa pagco-comment at pagla-like lang ako guilty. Pati na rin sa pagpo-post ng videos, photos at iba pang links. Paano pa kaya kung adik din ako sa mga applications? May itutulog pa kaya ako?
Nitong mga nakakaraang linggo, aminado akong medyo tinamad na rin akong mag-update. Ewan ko ba kung bakit. Siguro dahil may mga nakaka-frustrate lang na nakita at nalaman.
Mas enjoy ko talaga ngayon ang mag-twit sa Twitter! Mabilis kasi at saka kahit one-liner lang, nasabi mo na ang gusto mong sabihin. ‘Yun nga lang, kakaunti pa lang sa mga kaibigan ko ang nagtu-twit. Pero okay lang, masaya pa rin naman. Nagiging updated sa latest news at kung anu-ano ang pinagkakaabalahan ng mga sikat na tao. Fina-”follow” mo na ba ako?
Nami-miss ko na ring ka-chat sa Gmail at YM ang ilang kaibigan, lalo na silang nasa abroad. Busy rin sila, wala ng panahon, paminsan-minsan na lang. Simula’t sapul pa naman, hindi talaga ako mahilig mag-chat. Mas gusto ko pa rin ang personal na pakikipag-chikahan. Pero dahil nga karamihan ng barkada ko ay nasa abroad, heto lang ang paraan para madalas akong makakabalita sa kanila.
Hindi ko naman nila-log off ang Yahoo Mail ko, kaya automatic na (tama ba?) na nakalog-in ako sa chat thru mail. Kaya magparamdam ka lang.
Okay, okay. Gaya n’yo ay aminado akong nakalimutan ko na rin ang Friendster. Nawala na talaga sa sistema. Kahit pa sa kanya nagsimula ang lahat. Paminsan-minsan ay binubuksan pa rin, hindi na nga lang nag-a-update. Pero, iba talaga ang interface ng Facebook. Ang gulo-gulo na kasing tingnan ni Friendster. Masakit sa mata.
Medyo nalulungkot ako kasi pati Multiply, nakalimutan ko na rin. Doon pa naman ako madalas mag-blog at mag-post ng mga litrato. Pero magsusulat pa rin ako doon. Pangatlo pa rin iyon sa listahan ko (siyempre una ang Facebook, pangalawa ang Twitter).
Mabalik tayo sa realidad. Nahalikan mo na ba ang nanay o tatay mo at nasabihang good night, kasi ikaw magpupuyat ka pa at uumagahin?
Kailan ka ba huling nakipag-kwentuhan sa kapatid mo? Pagdating mo ba ng bahay ay agad-agad ka nang uma-”amen” sa computer?
Nakakatulog ka pa ba ng maayos? Nakakakain ka pa ba sa tamang oras? Kumusta ang trabaho?
May oras ka pa ba para sa Kanya, sa anak mo, sa asawa mo, sa mga kaibigan mo? O ang mga ‘virtual’ friends mo lang ang palagi mong kasama?
Pasensiya na kung nagpapaka-seryoso ako. Pero baka naman totoo ang mga sinabi ko. Itinatanong ko rin ito sa sarili ko ngayon.
Peace tayo, ha.
Kaya, ‘wag maging adik. Ika nga, sakto lang. Baka nakakalimutan mo na ang mga bagay na mas mahalaga.
O s’ya, iche-check ko pa ang profile ng crush ko. Hahaha. Kaloka.